Skip to content

Kontrola glikemiczna i nadwyżka śmiertelności w cukrzycy typu 1 AD 2

1 miesiąc ago

755 words

W pierwszej rejestracji każdego pacjenta z cukrzycą typu pięć niezarejestrowanych grup kontrolnych dopasowanych do pacjenta pod względem wieku, płci i powiatu wybrano losowo spośród ogólnej populacji w Szwecji, metodę stosowaną w poprzednich badaniach.20,21 Informacje o współistniejących uwarunkowaniach i przyczynach śmierci uzyskano, łącząc osobiste numery identyfikacyjne od pacjentów i kontroli ze szwedzkim rejestrem stacjonarnym i rejestrem przyczyn zgonów. Informacje dotyczące wykształcenia i kraju urodzenia zostały pobrane z bazy danych integracji podłużnej dla ubezpieczenia zdrowotnego i badań rynku pracy.20,21 Edukacja została sklasyfikowana jako niska (tylko obowiązkowa), średnia lub wysoka (poziom uniwersytecki lub podobne). Kraj urodzenia został sklasyfikowany jako Szwecja lub inny. Informacje na temat przepisanych leków zostały pobrane ze szwedzkiego rejestru leków na receptę, który zawiera te informacje dla całej szwedzkiej populacji z lipca 2005 r.22
Pacjentów i grupy kontrolnej obserwowano od wartości wyjściowych do śmierci lub 31 grudnia 2011 r. Ogólnie wykluczono 0,2% pacjentów z cukrzycą typu (74 z 33,989) i 0,3% z dopasowanych grup kontrolnych (576 z 169 825) z powodu niespójnych danych dotyczących istotnych parametrów życiowych. status, pozostawiając 33 915 pacjentów z cukrzycą typu i 169 249 osób z grupy kontrolnej.
Rejestr przyjęć obejmuje wszystkie hospitalizacje w całym kraju od 1987 roku. Kody z Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób (ICD), 9 i 10 rewizji, zostały użyte do określenia ostrego zawału mięśnia sercowego, choroby niedokrwiennej serca, hospitalizacji z powodu niewydolności serca, migotania przedsionków, udaru, diagnozowania raka, dializy nerek i transplantacji od 1987 roku. (Kody ICD znajdują się w dodatkowym dodatku, dostępnym wraz z pełnym tekstem tego artykułu na stronie.) Kody ICD nie odróżniają śpiączki hipoglikemicznej od śpiączki hiperglikemicznej. Daty i diagnozy dotyczące zgonu z powodu chorób sercowo-naczyniowych, śmierci z powodu raka, zgonu związanego z cukrzycą oraz zewnętrznych i wszystkich innych przyczyn zgonu zostały odzyskane z rejestru przyczyn zgonu.
Mikroalbuminurię zdefiniowano jako dwa pozytywne wyniki dla trzech próbek moczu uzyskanych w ciągu roku, przy czym dodatni wynik określono jako stosunek albuminy: kreatyniny od 3 do 30 mg na milimol (około 30 do 300 mg na gram) lub klirens albuminy z moczem od 20 do 200 .g na minutę (20 do 300 mg na litr). Makroalbuminurię zdefiniowano jako stosunek albuminy: kreatyniny ponad 30 mg na milimol (blisko 300 mg lub więcej na gram) lub klirens albuminy w moczu powyżej 200 .g na minutę (> 300 mg na litr). Szacowany współczynnik filtracji kłębuszkowej (eGFR) obliczono za pomocą Modyfikacji diety w równaniu z chorobą nerek.23 W przewlekłej chorobie nerek w stadium 5 określono potrzebę dializy nerek lub przeszczepienia nerki lub eGFR poniżej 15 ml na minutę .
Śmiertelność z wszystkich przyczyn i sercowo-naczyniowych oceniano w odniesieniu do kategorii zaktualizowanego średniego poziomu hemoglobiny glikowanej24 w celu porównania umieralności u pacjentów z cukrzycą typu ze śmiertelnością w dobranych kontrolach zgodnie z poziomami kontroli glikemii. (Zaktualizowana średnia to średnia wartość obliczona w pewnym momencie w czasie [np. Jeśli istnieją trzy wartości dla poziomu hemoglobiny glikowanej do tego momentu, to zaktualizowana średnia jest średnim poziomem tych wartości].) Odpowiednie analizy śmiertelności między pacjentami a kontrole przeprowadzono dla dwóch zmiennych nerkowych, z których pierwsze zakwalifikowano jako normoalbuminurię, mikroalbuminurię, makroalbuminurię lub przewlekłą chorobę nerek w stadium 5, a drugie sklasyfikowano jako poziom eGFR od 15 do poniżej 60 ml na minutę, od 60 do 120 ml na minutę. minutę lub więcej niż 120 ml na minutę.
Analiza statystyczna
Ciężkie wskaźniki śmiertelności opisano jako zdarzenia na 1000 pacjento-lat; dokładnie zastosowano przedziały ufności Poissona 95%. Analizy przeżycia przeprowadzono z zastosowaniem regresji Coxa i stratyfikowano w dopasowanych grupach według wieku i płci w modelu 1; skorygowany o zaktualizowany wiek (wartość zarejestrowana najbliżej czasu poprzedzającego każde zdarzenie), czas trwania cukrzycy i płeć w modelu 2; i dalej dostosowane do poziomu wykształcenia, urodzenia w Szwecji lub w innym miejscu, oraz stanu przed linią podstawową w odniesieniu do historii stanów innych niż cukrzyca (tj. choroba niedokrwienna serca, migotanie przedsionków, niewydolność serca, ostry zawał mięśnia sercowego, udar i nowotwór) w modelu 3. Trzeci model był głównym modelem stosowanym do oceny związku między różnymi kategoriami poziomu hemoglobiny glikowanej i wynikami u pacjentów z cukrzycą typu w porównaniu z populacją referencyjną. Analiza zebranych danych wykazała, że założenie dotyczące proporcjonalnych zagrożeń zostało spełnione.
Model regresji Coxa został wykorzystany w analizach wrażliwości do oceny związku pomiędzy różnymi poziomami kontroli glikemii i wynikami u pacjentów z cukrzycą typu 1
[więcej w: dygestorium, ekrany bezszwowe, plastyka krocza ]

Powiązane tematy z artykułem: dygestorium ekrany bezszwowe plastyka krocza