Skip to content

Gigantyzm i akromegalia z powodu mikrorozkazów Xq26 i mutacji GPR101 AD 2

1 miesiąc ago

697 words

Przeprowadziliśmy modelowanie porównawczej struktury białek na GPR101 przy użyciu oprogramowania Modeller, wersja 9.13.12 Ustaliliśmy poziom hormonu wzrostu i cyklicznego AMP (cAMP) oraz szybkość proliferacji komórkowej po przejściowej nadekspresji każdego z czterech wszczepionych genów w komórkach GH3 uzyskanych z guzów przysadki szczura. Przestudiuj badanie
Instytucjonalna komisja rewizyjna w każdej z uczestniczących instytucji zatwierdziła nasze badania. Przeanalizowaliśmy anonimowe próbki z międzynarodowych kohort z akromegalią za zgodą Narodowego Instytutu Zdrowia Intramural Office for Human Research Protections. Pisemną świadomą zgodę uzyskano od wszystkich dorosłych pacjentów i rodziców lub opiekunów dzieci z gigantycznością o wczesnym początku.
Wyniki
Prezentacja kliniczna
Rysunek 1. Rycina 1. Rodzinne i niespokojne przypadki gigantyzmu oraz męskie i żeńskie wzorce wzrostu wynikające z zastosowania miksów Xq26.3. Panel A pokazuje Pacjentkę F1C, która ma rodzinny gigantyzm, w wieku 3 lat. Jego wykres wzrostu do 24 miesiąca życia pokazuje gwałtowne przyspieszenie ciężaru, chociaż przyspieszenie wzrostu zaczęło się dopiero po jego drugich urodzinach (ryc. Panel B pokazuje nietkniętą matkę i jej córkę (Pacjentka S6), która ma sporadyczny gigantyzm i której wysokość wynosiła 120 cm w wieku 3 lat. Wykres wzrostu dla Pacjentki S4 (Panel C), innej dziewczyny z sporadycznym gigantyzmem, ilustruje typowy wczesny wzrost wzrostu i masy ciała obserwowany u pacjentów z mikroklimatami Xq26.3, począwszy od wieku 6 miesięcy u tego dziecka.
Kliniczne i biochemiczne cechy 43 pacjentów, którzy mieli gonadę niesympotropową bez nieprawidłowości w genach związanych z guzami przysadki, przedstawiono w Tabeli 1. Analizy genetyczne nakreśliły dwa fenotypy: wczesną postać dziecinną z typowym początkiem późnego dzieciństwa (ryc. 1). ) i druga forma z typowym początkiem w okresie dojrzewania.
Identyfikacja mikrokomunikacji Xq26.3
Rycina 2. Ryc. 2. Zestawienie zysków genomowych na chromosomie Xq26.3. Pokazano 10 różnych mikrorozkazów Xq26.3, jak widać na tablicy porównawczej hybrydyzacji genomowej, które stwierdzono u 12 pacjentów z rodzinnym lub sporadycznym gigantyzmem (z wzorem spadku wskazanym po prawej stronie). Pokazano zduplikowane segmenty genomowe (czerwone) i niedrupowane (białe). Współrzędne genomu są dostarczane w rozdzielczości pary podstawowej na osi X. Zidentyfikowano dwa najmniejsze regiony zachodzenia (SRO), SRO1 i SRO2, pokazując zawartość genomową w odpowiednich regionach. Symbole obok nazw genów reprezentują strukturę genów, przy czym pionowe linie reprezentujące eksony i linie poziome (ze strzałkami lub bez) reprezentują introny. Dopasowany ze ścieżki UCSC Genes w przeglądarce Genome UCSC.
Wykryliśmy mikropłytki na chromosomie Xq26.3 w próbkach pobranych od pacjentów z wczesną postacią gigantyzmu (ryc. 2 i ryc. S1, S2 i S3 w dodatkowym dodatku). Dziewięciu z 13 pacjentów z mikrokomplikacją Xq26.3 i prawdopodobnym nosicielem (dotknięta matka z gigantyzmem) było płci żeńskiej i miało normalne rozmiary po urodzeniu. Wszyscy pacjenci szybko wzrastali w okresie niemowlęcym, osiągając średni wynik w wysokości +3,8 SD podczas diagnozy (mediana wieku, 36 miesięcy). W momencie rozpoznania wykazali wyraźny ogólny wzrost somatyczny, z podwyższoną masą ciała i powiększonym obwodem głowy (mediana 51,2 cm). Początek przyspieszonego wzrostu i początek przyspieszonego przyrostu masy zwykle pokrywały się, ale nie zawsze były synchroniczne (ryc. i ryc. S4 w dodatkowym dodatku). W porównaniu z pacjentami, którzy nie mieli mikrokomplikacji Xq26.3, osoby z mikroprodukcją miały wcześniejszy średni wiek z początkiem nieprawidłowego wzrostu (12 miesięcy vs. 16 lat), zwiększone przyspieszenie wzrostu i podwyższony poziom insuliny jak czynnik wzrostu i prolaktyna (tabela 1). Nie obserwowaliśmy przedwczesnego dojrzewania u nosicieli mikropłytek. Poziomy obwodowego hormonu uwalniającego hormon wzrostu nie sugerowały ektopowego wydzielania tego hormonu, a skany zobrazowań jądrowych były negatywne dla innych guzów.
Rycina 3. Rycina 3. Obrazowanie i wyniki histopatologiczne u pacjentów z Xq26.3 Microduplications. Panele od A do D pokazują progresywne zmiany z normalnej tkanki przysadki (panel A) do gruczolaka (panel D), na co wskazuje zabarwienie retikuliny w przysadce mózgowej u pacjenta F1C. W panelu A normalny przysad mózgowy ustępuje rozszerzonemu rozrostowi gruczołowemu (panel B), aw panelu C obszary transformacji są widoczne (zakreślone) z powiększonymi, hiperplastycznymi, zbiegającymi się akinim, które są spowodowane przez rozpad włókien siatkowych i które prowadzą do gruczolaka (panel D) z przerwaniem sieci włókien retikulinowych
[hasła pokrewne: ekrany bezszwowe, terapia cranio-sacralna, kasetony świetlne ]

Powiązane tematy z artykułem: ekrany bezszwowe kasetony świetlne terapia cranio-sacralna